زندگي رسم خوشايندي است.
زندگي بال و پري دارد با وسعت مرگ،
پرشي دارد اندازه عشق.
زندگي چيزي نيست، كه لب طاقچه عادت از ياد من و تو
برود.
.
.
.
زندگي شستن يك بشقاب است.
زندگي يافتن سكه دهشاهي در جوي خيابان است.
زندگي "مجذور" آيينه است.
زندگي گل به "توان" ابديت،
زندگي "ضرب" زمين در ضربان دل ها،
زندگي "هندسه" ساده و يكسان نفس هاست.
هر كجا هستم،باشم،
آسمان مال من است.
چه اهميت دارد
گاه مي رويند
قارچ هاي غربت؟
نوشته شده توسط مسعود | ۱۸ بهمن ۱۳۸۸ ساعت ۱۰:۵۶:۰۹ | آرشيو نظرات (3) :موضوع |
بزودي... زود زود...
نوشته شده توسط مسعود | ۱۷ بهمن ۱۳۸۸ ساعت ۰۷:۰۵:۰۱ | آرشيو نظرات (0) :موضوع |
درباره وبلاگ
شخصي
فهرست اصلی
آرشيو ارسال ها
آرشیو موضوعی
موضوعي ثبت نشده است
پیوند ها
صفحات
[ ۱ ]
كد هاي كاربر
طراح قالب